Sunday, September 26, 2010

ขาด





เดินยิ้มไปยิ้มมาช้า ๆ
คงทำอะไรไม่ถูกสักพัก
ความเป็นเธอช่างแสนแน่นหนัก
อยู่ในใจจนฉันหวั่นไหว
เดินเพ้อไปเพ้อมาซ้ำ ๆ
ทบทวนทุกอย่างที่มีจนรู้
ว่าโลกใบเดิมที่ฉันเคยอยู่
ขาดแต่เธอ..คนเดียวเท่านั้น






No comments:

Post a Comment